0 Shares

Κάστρο(Castelo)

Καστέλο ή κάστρο ονομάζεται η αρχαία πόλη της Λισσαβώνας ή καλύτερα ό,τι απέμεινε από αυτήν. Πέραν των χιλιάδων επιδρομών από διάφορους λαούς που θέλησαν να την κατακτήσουν ανά τους αιώνες, η Λισσαβώνα επίσης υπέφερε από αναρίθμητους σεισμούς με καταστροφικό εκείνο του 1755 ο οποίος ισοπέδωσε το μεγαλύτερο μέρος της μεσαιωνικής πόλης. Γι΄ αυτό το λόγο, λοιπόν,η ευρύτερη περιοχή Καστέλο έχει μια πολύ ιδιαίτερη ιστορική σημασία για την κληρονομιά της Λισαββώνας.Εκεί βρίσκεται και το κάστρο του Αγίου Γεωργίου.

Αυτό το κομμάτι της πόλης είναι το αγαπημένο μου. Γεμάτο στενά και φιδίσια δρομάκια, πετρόχτιστα και σκούρα, βουτηγμένα στο σκοτάδι του χρόνου τόσο όσο χρειάζεται να με τρομοκρατήσουν και να με ταξιδέψουν. Aν προσπαθήσω να βρω λέξεις για να εκφράσω το συναίσθημα και την ενέργεια του τόπου που αποκόμισα θα ήταν οι εξής : κατά κάποιο τρόπο,η περιοχή του Καστέλο αποτελεί  τις αξίες των αναμνήσεων των αρχαίων χρόνων.

Καθώς κατευθυνόμουν προς το κάστρο του Αγίου Γεωργίου ή μάλλον έτσι νόμιζα, συνειδητοποίησα  με μια εξονυχιστική ματιά πως ήμουν ολομόναχη. Ψυχή δε κυκλοφορούσε στα στενά ανηφορικά καλντερίμια, πράγμα ανησυχητικό μιας και κατευθυνόμουν προς τουριστικό “σταθμό” και ο κόσμος που συρρέει προς την ίδια κατεύθυνση ήταν φαινόμενο σύνηθες.

Χωρίς GPS, γίνονται οι καλύτερες γνωριμίες

Κλασικά, είχα χαθεί. Το κάστρο του Αγίου Γεωργίου άφαντο..Βλέπεις, δε χρησιμοποιώ ποτέ GPS στα ταξίδια μου  ή μάλλον το χρησιμοποιώ μόνο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Προτιμώ να ρωτήσω κάποιο ντόπιο, μια γνωριμία που μπορεί να οδηγήσει ίσως και σε μια χρόνια φιλία. Ποτέ δε ξέρεις..

Στην προκείμενη περίπτωση, συνέχισα να περπατάω και να περπατάω , ανηφόρα την ανηφόρα μα τελειωμό δεν είχε.Το πρόβλημα μου όμως δεν ήταν η ανοδική πορεία αλλά ότι δεν υπήρχε ζωτικός οργανισμός πουθενά γύρω μου ώσπου στο τέλος του δρόμου είδα μια φευγαλέα σκιά. Άνθρωπος ω,ναι!

Έτρεξα να τον προλάβω.Ήταν ένας κύριος γύρω στα τριανταπέντε, μικροκαμωμένος, με γλυκά χαρακτηριστικά κρυμμένα πίσω από ένα ζευγάρι μεγάλα τετράγωνα γυαλιά.Εν τέλει,είχε χαθεί και αυτός. Τι τον έφερε, όμως, στη Λισαβόνα; Είχε έρθει να βρει λέει χαμένους συγγενείς. Είχε χάσει τη γυναίκα του, έκανε μια απαίσια δουλειά αλλά με γερές απολαβές την οποία αποφάσισε να παρατήσει και να γυρίσει τον κόσμο! Πόσοι αποφασίζουν να παρατήσουν την δουλειά τους και να γυρίσουν τον κόσμο; Ήδη είχα γνωρίσει άλλους στο παρελθόν με την ίδια δυσαρέσκεια ζωγραφισμένη στα πρόσωπα τους κάθε φορά που ανέφεραν το παρελθόν και την ίδια ανακούφιση που μιλούσαν γι’αυτό σε παρελθοντικό χρόνο σε ένα τόπο μακριά από εκεί που έμεναν σε μια παντελώς άγνωστη κοπέλα από την Ελλάδα.

Αυτός είναι και ένας από τους πολλούς λόγους που λατρεύω τα ταξίδι.Είσαι ανοιχτός να γνωρίσεις κόσμο, κόσμο που μπορεί να μη θυμάσαι το όνομα του , να μη τους συναντήσεις ποτέ ξανά όμως γνωρίζεις πως υπήρξε μια καλή συντροφιά να βρείτε το σωστό δρόμο για το κάστρο του Άγιου Γεωργίου και να μοιραστείτε ένα παστέλ δε νάτα( pastel de nata).

Ας επιστρέψουμε, όμως, πίσω στο κάστρο. Για την ακρίβεια θα πρέπει να στροβιλιστούμε προσπερνώντας 15 ολόκληρους αιώνες και να προσγειωθούμε στον 6ο αιώνα! Τότε γεννήθηκε το κάστρο και από τότε στέκεται στο λόφο με τους 18 πύργους του. Το παρελθόν της Λισαββώνας  συμπεριλαμβανομένου κατακτητών, σεισμών και ολέθριων αρρωστιών καταγράφονται στο μουσείου του κάστρου που σε περιμένει εκεί.

Παγόνια “προστατεύουν” το κάστρο

Τα παγόνια που βολτάρουν ελεύθερα στο κάστρο και ανενόχλητα μέσα στο κάστρο σε συνδυασμό με τη θέα του ποταμού Τάγου και ολόκληρης της πόλης που απλώνεται στα πόδια σου, δε μου δίνουν άλλη επιλογή από το να σου το προτείνω. Είναι μεν τουριστική ατραξιόν αλλά επάξια είναι και πιστεύω πως αξίζει μια επίσκεψη.

Αν θες να δεις περισσότερα για Λισαβόνα τσέκαρε αυτό. Αν σκέφτεσαι να πας στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου και θες οποιαδήποτε πληροφορία ή βοήθεια, μη το σκέφτεσαι, στείλε μου ό,τι θέλεις. Θα χαρώ να σε βοηθήσω. Αν πάλι έχεις πάει, ελεύθερα σχολιάσε αν θέλεις να δώσεις και εσύ τις δικές σου προτάσεις και ιδέες στου επόμενους.

 

0 Shares